Interview met een blogger - Charlotte

woensdag, december 16, 2015









































In deze serie stel ik elke week vragen aan bloggers. Hoe staan zij tegenover het bloggen en wat zijn hun tips? Vandaag interview ik Charlotte, een blogger die al langer in het 'vak' zit en al jaren haar persoonlijke verhalen en interesses deelt op haar blog Foureleven



1.. Hi Charlotte! Leuk dat ik je mag interviewen! Zou je jezelf en je blog kort kunnen introduceren?  
Ik ben Charlotte, een jonge twintiger uit het Antwerpse. In het dagelijks leven ben ik voornamelijk bezig met mijn studie, toegepaste psychologie en mijn blog Foureleven. Mijn blog is mijn plekje. Hier kan ik mijn verhalen kwijt over mijn chronische ziekte en tonen wat voor een enorme impact dit kan hebben op iemands leven. Want je ziet het niet dat ik ziek ben, maar dat wil niet zeggen dat er niets is. Daarnaast wil ik ook tonen dat ik méér ben dan enkel mijn ziekte. Dus ik schrijf ook over de leuke dingen die ik meemaak, over mijn interesses en dingen die er zoals gebeuren in het dagdagelijkse leven.

2. Waarom ben je begonnen met bloggen?
Het is nu vijf jaar geleden dat ik chronisch ziek werd. Ik heb sindsdien veel moeilijke momenten gekend. Sommigen komen voort uit de ziekte zelf, zoals onzekerheid over een diagnose, moeilijke gesprekken met artsen, pijn, ... Maar er waren ook heel wat rotte momenten die het gevolg waren van mensen die het niet begrepen, die maar de helft van het verhaal kenden en toch meteen hun veroordeling klaar hadden. Toen ik op een bepaald moment veel nieuwe mensen leerde kennen via sociale media, besloot ik op een bepaald moment om écht te zeggen wat er aan de hand was. Waar ik voordien vertelde dat ik vaak last heb van rugpijn, kwam ik er nu voor uit dat er momenten waren dat mijn mama mij moest komen helpen met aankleden omdat mijn rugspieren zo vast zaten dat ik mijn armen niet omhoog kon tillen zonder het uit te gillen van de pijn. Later ben ik overgestapt op een eigen domein, alles kwam een beetje in een stroomversnelling. Maar ondanks dat ik nog niet meteen van plan was om mijn blog uit te breiden, heb ik die kans wel gegrepen. Ik schreef regelmatiger artikels en stilaan begon mijn blog meer dan alleen een blog over 'chronisch ziek zijn' te worden. Er verschenen ook receptjes, filmreviews, leuke verhalen en herinneringen, ...

3. Hoe reageerde je vrienden/familie op je blog?
Mijn virtuele vrienden reageerden in het begin heel enthousiast. Mijn eerste blogbericht, toen nog op mijn eerste gratis domein, werd massaal gedeeld op Twitter. En iedereen had enorm veel bewondering voor mij. Niet alleen om hoe sterk ik was (aldus hen), maar ook vanwege de mooie manier waarop ik mijn verhaal bracht. Maar buiten mijn leventje op Twitter, wist nog niemand iets over mijn blog. Ondertussen weet zowat iedereen het. Sinds een paar weken lezen zelfs mijn ouders af en toe mijn blogposts, dat was voordien nog nooit gebeurd. En iedereen reageert wel heel positief en nieuwsgierig, ik heb nog geen negatieve reacties gehad tot nu toe. En ik blog toch al zeker anderhalf jaar op dit domein.

4. Hoe kijk je terug op je eerste artikelen? 
Mijn eerste artikels op het gratis domein vond ik wel goed. Deze heb ik dan ook later gekopieerd en aangevuld, om op mijn nieuwe domein te plaatsen. (Nadien heb ik het gratis domein verwijderd.) Maar aan de eerste echte artikels op Foureleven was toch nog wel wat werk, denk ik. Ik voel ook wel dat ik groei in mijn manier van schrijven. Het verloopt veel vlotter. Waar ik vroeger zeker dagen bezig was met een blogbericht, kan ik er nu vaak eentje op een paar uur afwerken en publiceren. En ik denk niet dat het is omdat ik minder kritisch ben. Integendeel, ik voel nu meer "druk" dan vroeger.

5. Is er iets dat je wilt meegeven aan iedereen die twijfelt om zelf een blog te starten? 
Tegenwoordig heeft iedereen wel een blog, dus ik snap wel dat er veel mensen zijn die twijfelen om zelf ook de stap te zetten. Maar mijn advies is: gewoon doen. Zelfs al begin je in het begin anoniem of met berichten die enkel voor jezelf zichtbaar zijn, geef het een kans en zie waar het jou brengt. In the end you only regret the chances you didn't take.

6. Waar haal jij je inspiratie vandaan en wie of wat zijn je grootste inspiratiebronnen? 
Goh, heb ik eigenlijk een inspiratiebron? Omdat mijn blogberichten vaak uit het leven gegrepen zijn, denk ik dat ik een beetje mijn eigen inspiratiebron ben. Al hebben de mensen in mijn omgeving hier natuurlijk ook wel een aandeel in. Maar het is niet dat ik echt bewust op zoek ga naar onderwerpen. Als ik even geen tijd of inspiratie heb voor iets nieuws, dan is dat ook gewoon zo. De inspiratie komt wel weer terug, denk ik dan.

7. Heb je tips voor beginnende bloggers zoals ik? 
Voor de beginnende bloggers heb ik één advies en dat is om niet te hard te focussen op cijfers. Ik heb dit zelf ook gedaan en ik kreeg van enkele naaste vrienden de opmerking dat dit toch wel te merken was in mijn berichten. Het spontane was er een beetje af, blijkbaar. Dus schuif die Google Analytics en andere statistieken aan de kant. Uiteraard is het leuker als je blogbericht 50 keer gelezen wordt in plaats van 5 keer en het is alleen maar normaal dat je bij iedere like of comment een gat in de lucht springt. Maar verlies jezelf daar niet in. Het is de kwaliteit van je artikels die telt, niet de kwantiteit. Het is veel belangrijker om authentiek te blijven. En dan komen die lezers en die likes vanzelf wel. Als het niet morgen is, dan wel volgende week of volgende maand.

Dankjewel dat ik je mocht interviewen, Charlotte! Als jullie nog meer van haar willen zien, neem dan zeker een kijkje op Charlotte's blog Foureleven

Tot volgende week.
Liefs,
Jorine

You Might Also Like

0 reacties

Je hoeft niet te bewijzen dat je een robot bent, dus laat gerust een reactie achter! <3